Cesarskie Cięcie

Cesarskie Cięcie to poważny zabieg chirurgiczny, przeprowadzany jednak rutynowo. Powikłania zdarzają się bardzo sporadycznie, natomiast należy pamiętać, że jako operacja obarczona jest wyższym stopniem ryzyka w stosunku do porodu naturalnego. Kobiety rodzące w ten sposób zwykle szybko dochodzą do siebie. Jeśli wszystko jest w porządku wychodzą do domu około 4 doby po porodzie.


Decyzja o zakończeniu ciąży cesarskim cięciem zapada w następujących przypadkach:

choroby serca i nerek, nadciśnieniu oraz cukrzycy. wady wzroku (krótkowzroczność lub dalekowzroczność ). Poród siłami natury mógł by spowodować odklejenie siatkówki. nieprawidłowe ułożenie płodu złe ułożenie łożyska - ryzyko dużego krwotoku zwężenie miednicy. Jeśli pada podejrzenie o zwężonej miednicy, lekarz zleca wykonanie cefalopelwimetrii , czyli badania ultrasonograficznego określającego warunki porodu tj: stosunek wielkości główki dziecka do szerokość miednicy matki. mięśniak macicy lub guz jajnika - ryzyko braku kurczenia macicy podczas trawnia i po zakończeniu porodu

Sytuację w których nagle podejmuje się decyzję o cesarskim cięciu w czasie porodu ponieważ zagrażają życiu matki i dziecka:

przedwczesne odklejenie łożyska - w czasie ciąży lub porodu wąski kanał rodny kobiety zagrożenie życia dziecka - spadek tętna lub prawdopodobieństwo niedotlenienia. nieprawidłowe zwroty dziecka podczas przechodzenia przez kanał rodny

Przygotowanie do Cesarskiego Cięcia:

Prawdopodobnie do szpitala będziesz musiała iść już dzień wcześniej. Na izbę przyjęć zabierz ze sobą skierowanie, dowód osobisty, kartę ciąży, wyniki badań oraz zaświadczenie potwierdzające ubezpieczenie. Do szpitala zabierz ze sobą spakowaną już torbę dla siebie i dziecka.


Zabieg

Przed samym zabiegiem musisz być na czczo. Operacja najczęściej wykonywana jest rano około godziny 9. Wcześniej jednak zostaniesz podłączona do aparatu KTG, który przedstawi tętno dziecka. Położna zmierzy Twoje ciśnienie oraz założy wenflon. Dostaniesz kroplówkę dzięki której unikniesz odwodnienia. Następnie udasz się na blok operacyjny. Cesarskie cięcie polega na nacięciu skóry powłok brzusznych. Wykonywany jest na dwa sposoby.

Nacięcie w linii prostej - wykonywane pod pępkiem w kierunku spojenia łonowego nazywane cięciem pośrodkowym.

Nacięcie w linii poprzeczne j - wykonywane nad spojeniem łonowym nazywane również cięciem Pfannenstiela, Cohena.

Cięcie w linii prostej jest zalecane w nagłych przypadkach, jako najszybszy sposób dostania się do macicy. Zazwyczaj jednak wykonuje się cięcie poprzeczne, po którym ryzyko rozejścia blizny jest stosunkowo niewielkie.

Kiedy skóra na powłokach brzusznych jest już nacięta, chirurg nacina również dolny odcinek macicy. Cały zabieg do momentu wydobycia noworodka trwa dosłownie kilka minut. Podczas całej operacji jest przy Tobie anestezjolog i to on podejmuje ostateczną decyzję jakie będziesz miała znieczulenie, ogólne lub zewnątrz oponowe. Znieczulenie ogólne polega na wyłączeniu świadomości pacjentki, za którą oddycha aparat. Ten typ znieczulenia wykonywane jest w nagłych przypadkach, gdy trzeba szybko wydobyć dziecko z macicy.
Znieczulenie zewnątrz oponowe inaczej zwane przewodowym jest zazwyczaj stosowane przy planowanym wcześniej cesarskim cięciu. Anestezjolog wkłuwa cienką igłę w odcinek lędźwiowy kręgosłupa, a następnie wprowadza cewnik, przez który podawany zostaje środek znieczulający. Środek znieczula dolną część ciała od pasa aż do palców stóp. Dzięki temu pacjentka pozostaje świadoma, ale nie czuje bólu. Większość kobiet odczuwa samo wkłucie jako nieprzyjemne, choć nie bolesne, a samo znieczulenie zaczyna działać już po około 2-3 minutach. Zaletą jego jest fakt nie przenikania do płodu po przez łożysko, co w rezultacie mogło by osłabić dziecko.

Matka może również obserwować pierwsze badanie dziecka, jak jest ważone i mierzone. To kiedy będziesz mogła przytulić do siebie swoje dziecko zwykle zależy od zwyczajów jakie panują w szpitalu ,w którym rodzisz. Czasami dziecko przywożone jest na salę pooperacyjną około kilkadziesiąt minut po zabiegu. Po operacji pacjentka przewożona jest na oddział pooperacyjny.

Najczęstszym powikłaniem po cesarskim cięciu jest zapalenie błony śluzowej, które głównie spotyka kobiety u których wcześniej odeszły wody płodowe (przed cięciem). Profilaktycznie pacjentka dostaje po porodzie antybiotyk. Po operacji zostaniesz przewieziona na salę pooperacyjną , gdzie będziesz pod stałą kontrolą. Gdy poczujesz się lepiej zostaniesz przewieziona na oddział położniczy . Położne nadal będą się tobą zajmować. Umyją Cię, zmienią podkład. Będziesz dostawała leki przeciwbólowe, zazwyczaj dożylnie.

Musisz zgłaszać pielęgniarce wszystkie dolegliwości takie jak:

• Ból głowy
• Przenikliwe zimno
• Drgawki

Po cięciu cesarskim będziesz osłabiona, ale mimo tego zaleca się aby pacjentka szybko wstała z łóżka. Po znieczuleniu zewnątrz oponowym dopiero po kilkunastu godzinach będziesz mogła wstać. Zaleca się aby pacjentka leżała i nie unosiła głowy przez pełne 24 godziny. Kiedy przyjdzie pora na wstanie z łóżka położna pomoże Tobie usiąść, a potem wstać i przejść kilka kroków. Te pierwsze najprawdopodobniej będą dosyć bolesne.

Kiedy zaczniesz już samodzielnie chodzić powinnaś iść pod prysznic i się odświeżyć. Zazwyczaj w szpitalnych kabinach prysznicowych jest taboret więc możesz umyć się na siedząco. Dobrze pod ten pierwszy prysznic iść z kimś bliskim, gdyż istnieje ryzyko nagłego osłabnięcia. Również pod prysznicem możesz spróbować pierwszy raz po porodzie samodzielnie oddać mocz. Musisz to zrobić jak najszybciej po wyciągnięciu cewnika z cewki moczowej. Szum wody powinien w tym pomóc. Zdarzają się również problemy z wypróżnieniem. Powinnaś powiedzieć o tym lekarzowi lub położnej. Prawdopodobnie dostaniesz czopek przeczyszczający. W trzeciej dobie będziesz mogła już normalnie jeść, więc spróbuj suszonych śliwek powinny zwalczyć zaparcie.
Po cięciu cesarskim nie musisz pielęgnować krocza w taki sposób jak przy porodzie naturalnym. Ważne jest podmycie i zmiana podkładu, gdyż nawet po cesarskim cięciu krwiste upławy są dosyć obfite. Jeśli by się zdarzyło, że nie ma odchodów na podkładzie zgłoś to lekarzowi, ponieważ może to świadczyć o ich zatrzymaniu. Otrzymasz wtedy leki obkurczające macicę. Musisz starannie dbać o ranę po operacji, aby nie doszło do zakażenia. Nie urażaj rany, zakładaj bardzo luźną ,bawełnianą bieliznę. Pozwól też aby rana dostawała dużo powietrza. Blizna może boleć, dawać uczycie ciągnięcia ale te dolegliwości będą się zmniejszać. Jeśli jednak zauważysz że blizna puchnie lub sączy się z niej jakaś wydzielina to znak, że mogło dojść do zakażenia. Nie zwlekaj tylko szybko zgłoś się do lekarza. Szwy zostaną zdjęte w 5-7 dobie po operacji. Usuwanie ich nie boli i trwa to bardzo szybko. Po około 40 dniach ślad po ranie powinien już być minimalny.

Współżycie po cesarskim cięciu

Na pewno zastanawiasz się kiedy będziecie mogli wrócić ze swoim mężem do tych przyjemnych chwil tylko we dwoje, nie martw się. Z racji tego że Twoja pochwa nie została uszkodzona podczas porodu szybciej będziesz mogła rozpocząć współżycie niż kobiety po porodzie naturalnym. Około sześć tygodni po porodzie będziesz mogła współżyć ze swoim partnerem.

Kiedy będziesz mogła zajść w następną ciążę ?

Jeszcze kilka lat temu lekarze zalecali aby kobiety nie zachodziły w ciążę przez minimum okres 2 lat. Dziś wystarczy już tylko rok, jest to czas kiedy już wszystko powinno wrócić do normy. To że pierwsze dziecko przyszło na świat przez cesarskie cięcie wcale nie oznacza, że następne musi urodzić się w ten sam sposób. Już nie obowiązuje stara zasada że jeśli raz było cięcie to już zawsze będzie. Jeśli kolejna ciąża przebiegać będzie baz komplikacji, możliwy będzie poród siłami natury. Jeśli jednak było przeprowadzone już dwa razy cesarskie cięcie to musi być przeprowadzone trzeci raz, gdyż na macicy pozostaje ślad po każdym zabiegu i wysiłek towarzyszący porodom naturalnym mógł by spowodować jej pęknięcie.